Tribute Night PX: Yes, CSN&Y en Beach Boys overtuigen

Zaterdag 29 april was er in PX een Tribute Night, waar Volendamse bands hun idolen eerden. Als eerste mocht de gelegenheidsformatie ‘The Owner Of A Lonely Heart Club Band’ in de huid kruipen van Yes. De band bestond uit muzikanten uit diverse bands, namelijk Peter Schilder, Jack Schilder, Jordy Tuip (Hircus Circus), Christian Sier, Jelle Boots (Roundhouse), Tom en Rick Jurjaans (Bolistic Smoke), ‘ome’ Ben Kwakman (o.a. The Ocean) en Joey Karregat (Dandelion). Bijna een jaar aan voorbereiding was er aan voorafgegaan en dat was duidelijk te horen. De muziek van Yes is ingewikkeld met complexe ritmes, meerdere lagen en harmonieën, soms kabbelend en dan weer een muur van geluid. Nummers als ‘Roundabout’, ‘I’ve Seen Good People’ en ‘Yours Is No Disgrace’ werden echter foutloos gespeeld. Jordy durfde het aan om solo de instrumentale nummers ‘Mood For A Day’ en ‘Clap’ (begeleid door handgeklap van de bandleden) te spelen. Het is gedurfd om nummers van meestergitarist Steve Howe te spelen, maar echter niet voor Jordy. Het onmogelijke gebeurde, het publiek was doodstil en dat in Volendam. Een daverend applaus was z’n beloning. Het laatste nummer van de set was ‘Owner Of A Lonely Heart’, het bekendste nummer van Yes. Conclusie: een fantastische happening.

 

Dandelion (Koen Kluessien, Joey Karregat, Wouter Tol en Paul Bond) deed Crosby, Stills, Nash & Young vergeten. Naast elkaar staande op het podium gaven ze in ‘Find The Cost Of Freedom’ al direct een masterclass over hoe close harmony hoort te klinken. Uiteraard passeerden nummers als ‘Woodstock’, ‘Carry On’ (zowel muzikaal als vocaal ijzersterk), ‘Love The One Your With’ (solonummer Stephen Stills) en ‘Our House’ de revue. Ook Dandelion kreeg PX stil. Het dak ging er vervolgens af bij ‘Down By The River’. Al met al een prima set. Overigens knap dat Joey Karregat in alle drie de bands meespeelde.

 

Hircus Circus bestaat uit Joey Bont, Jack Schilder, Kees Schilder, Peter Schilder, Jordy Tuip en Frank Zwarthoed en was voor deze gelegenheid aangevuld met Dylan van Westen, Stephan Runderkamp en (daar is hij weer) Joey Karregat. De band zorgde voor een schitterend slot. Ze speelden, nee, ze waren The Beach Boys, de band van het gestoorde wonderkind Brian Wilson. Ook van de aankleding had het muzikale circus Hircus Circus veel werk gemaakt, korte broeken, de gestreepte Beach Boys bloesjes, strandstoelen en zelfs palmbomen ontbraken niet op het podium. Of ze nu ‘God Only Knows’, ‘Sloop John B’ of ‘Help Me Rhonda’ speelden, het vormde voor de mannen van Hircus Circus geen enkel probleem. Als je je ogen dichtdeed dan waande je je zelfs 50 jaar terug bij een live concert van The Beach Boys. Ook vocaal was het ijzersterk, maar ja, wat wil je ook wanneer je beschikt over liefst achtstemmige samenzang. Het laatste nummer ‘Good Vibrations’ zorgde voor kippenvel. 17 juni treedt Hircus Circus overigens weer in PX op. In hun voorprogramma spelen ze dan samen met de ‘meiden’ van de zangcoaching (van Annie Keizer Kras en Carola Smit). Kijken dus!

 

Ik wil iedere muziekavond een ‘man (of vrouw) of the match’ kiezen. Voor de muzikant die volgend jaar mei het meest tot ‘man of the match’ is gekozen in mijn stukjes, stel ik een taart beschikbaar. De eerste ‘man of the match’ was voor mij Jordy Tuip. Ik wist dat hij goed was, maar zo goed! Dit was echt één van de beste Tribute Night’s die ik heb meegemaakt in de 14 jaar dat ik in Volendam woon. Het publiek deelde volledig m’n mening, het was ‘gaal’ goed. Zowel de muziek, de vocalen, als de aankleding waren namelijk perfect. Het is ook knap om te zien hoe muzikanten als Joey, Peter en Paul zonder problemen wisselen tussen toetsen en gitaar. Wat ben je eigenlijk een gelukkig mens als je van muziek houdt en je mag in Volendam wonen. Jullie vinden de hoge kwaliteit misschien normaal, maar ik vind dat jullie hier gewoon ontzettend verwend worden. Ik ben een ‘Jas’, maar wel een ‘Jas’ die van muziek en van Volendam houdt. Ik wil hier dus nooit meer weg en als ik ooit wegga, dan zal dit tussen zes planken zijn.

 

Tekst: Joop Gijzen

Foto’s: Klaas Hansen