The Beatles versus The Rolling Stones eindigt onbeslist

Beatles vs. Stones

De muziek van The Beatles en The Rolling Stones bij elkaar brengen is eigenlijk ‘not done’, is vloeken in de kerk, is Ajax – Feyenoord, is vragen om problemen, is bloed aan de paal! Van haat en nijd tussen deze muziek was op zaterdagavond 28 november echter niets te merken. De band Bolistic Smoke organiseerde in PX, zonder een enkele wanklank, een avond met muziek van beide legendarische bands. Bij binnenkomst moest je direct kleur bekennen door een button van The Beatles of van The Rolling Stones op te spelden. De sinds kort, door de samenvoeging van de Gemeentes, Volendamse band Bolistic Smoke bestaat uit de tweelingbroers Rik (toetsen en zang) en Tom Jurriaans (gitaar en zang), Laurens Tol (basgitaar en zang), Jacco Mak (drums) en Johan Keeman (sologitaar). De band werd ondersteund door een prima blazerssectie met Ilya Lumbroso (saxofoon) en Wouter Bossen (trompet), terwijl Jens Veerman en Wim Zwiers de percussie voor hun rekening namen.

 

Zanger Tom Jurriaans stapte als een echte reporter (in het dagelijks leven is hij verslaggever bij RTV NH) direct de zaal in om te vragen waarom mensen voor The Beatles of voor The Stones waren. Dit leverde direct pittige discussies op. Vanaf de eerste tonen van ‘Sgt. Peppers’ zat de sfeer er goed in. Bolistic Smoke had ook voor de nodige gasten gezorgd. Jan Keizer Jr. bewees wederom een podiumtijger te zijn en liet het publiek bewegen op ‘Tumblin Dice’ en ‘Honky Tonk Woman’. Sam Schilder (Almost Famous) had ook Stones repertoire en zong o.a. ‘Start Me Up’ en ‘Get Off My Cloud’. Johan Molenaar (Vast Countenance) is een echte Beatlesfan. Het was dan ook niet verwonderlijk dat hij tekende voor ‘Strawberry Fields’ en een van de vele hoogtepunten van de avond, ‘Golden Slumbers/Carry That Weight’. Martine Bond (leuk om haar weer eens in Volendam te zien optreden) is een uitstekende zangeres. Dit bewees ze met ‘Angie’ en ‘Girl’. Kees Nor is de grootste Stones fan van Volendam en is misschien zelfs wel een broer van Mick Jagger. Z’n stem lijkt op die van Mick Jagger, z’n grote mond lijkt op die van Mick Jagger en z’n haar lijkt op dat van Mick Jagger, alleen het saldo op z’n bankrekening zal iets minder zijn. Overigens hadden z’n danspasjes meer weg van Nordic Walking zonder stokken, dan van dansen. Kees zong o.a. ‘Little Red Rooster’ en ‘Paint It Black’.

 

Tussen de liedjes door vertelde Tom anekdotes over de levens van de ideale schoonzonen die The Beatles waren en de veel ruigere Rolling Stones. Heel apart was ook dat er op de twee schermen in de zaal films te zien waren van de Stones en Beatles, terwijl ze dezelfde liedjes speelden als die in de zaal ten gehore werden gebracht. Het merendeel van de nummers werd uiteraard gezongen door Bolistic Smoke. Muzikaal zat het altijd al goed in elkaar bij deze band, maar ook qua show is het prima. Een paar liedjes: ‘Let’s Spend The Night Together’, ‘Get Back’, ‘Magical Mystery Tour’, ‘Satisfaction’ en ‘Back In The USSR’. Naarmate de avond vorderde werd het steeds gezelliger. Bij ‘Sympathy For The Devil’ ging de zaal uit z’n bol en toverde de meer dan uitstekende gitarist Johan Keeman een imponerende solo uit z’n gitaar. Ik blijf er echter moeite mee houden dat er door het publiek soms zo weinig respect wordt getoond voor de muzikanten en denk zelfs dat ze in de zaal wel eens tegen elkaar zeggen: “Kan die herrie op het podium niet uit, want we kunnen elkaar haast niet verstaan.” Uiteraard waren er toegiften. Bij ‘Hey Jude’ en ‘You Can’t Always Get What You Want’ stond honderden mensen mee te zingen en te klappen. De band had net zo goed kunnen stoppen. Tom hoefde alleen nog maar als dirigent op te treden, want het publiek deed de rest. Ook Johan Molenaar en Jan Keizer Jr. zongen bij dit nummer weer volop mee.

 

Na afloop vonden Rik en Tom dat The Beatles gewonnen hadden van The Rolling Stones. Hier ben ik het totaal niet mee eens. De enige partij die m.i. namelijk had gewonnen, was het publiek. Een compliment dus aan de mannen van Bolistic Smoke die het aandurfden om hun nek uit te steken. Het is namelijk altijd maar afwachten hoeveel publiek er komt. Hun moed werd echter beloond, want PX was echt afgeladen vol. Bedankt mannen! Ik vind dat deze avond ieder jaar op de agenda van PX moet komen. Zo’n feest mag m.i. niet eenmalig zijn. Ik denk dat iedereen die aanwezig was, lekker heeft kunnen meezingen en een topavond had, dit met me eens zal zijn.

 

1 2