Songwriters Guild PX gaat ‘Iers’

Vrijdag 29 september was de opening van het nieuwe seizoen van het Songwriters Guild PX. Omdat de Zweedse avond in juni een succes was, werd wederom gekozen voor een thema-avond. Deze keer was dat ‘Ierland’. roy de Smet (het presenteren gaat hem steeds beter af) bedankte eerst Kees Meijssen voor z’n platenkeus en gaf vervolgens het woord aan Neal Brondgeest van ‘Bierderij Waterland’. Neal hield zich aan het thema en vertelde wat over een speciaal biertje, namelijk ‘Guinness Special Export’. Het smaakte prima.

 

De eerste zangeres was Gabbie Lieve. Ze zong 2 eigen nummers waaronder ‘Rain’ en het Guns N’ Roses nummer ‘Sweet Child Of Mine’. De op verzoek van DJ Alex Cruz door Gabbie ingezongen versie van dit nummer resulteerde uiteindelijk in een trip naar New York waar ze dit nummer live mocht zingen. Ik denk persoonlijk dat we Gabbie over een paar jaar ‘kwijt zijn’. Ze heeft iets aparts, is nog zo jong, maar ook zo relaxed en ontwapenend. Loes Visser was de volgende zangeres. Zij bleef eveneens trouw aan het thema en zong het lied ‘Too Much To Ask’ van de Ierse zanger Niall Horan (One Direction). Loes, je hoeft niet zenuwachtig te zijn, je doet het echt prima. Vervolgens presenteerde Roy de Smet een quiz over Ierland met vragen als “Wie is het staatshoofd van Ierland?” Niet veel mensen hadden hierbij de naam van Michael Higgins goed ingevuld. Na dit leuke intermezzo was het de beurt aan Frank Bond, die o.a. ‘Ozymandias’ zong. Nieuwtje: Frank is bezig met een eigen songwriters album. De eerste 10 mixen heeft hij nu terug, maar de release duurt nog wel even, want AlascA gaat voor. Roy de Smet memoreerde nog dat er zonder Frank en Bianca Vos geen Songwriters Guild geweest zou zijn en dat jonge Edammer en Volendammer talenten dan veel minder kans gehad zouden hebben om zich rustig te ontplooien. Ayonne van Oort, de volgende artieste, is eveneens bezig met het opnemen van een album, een EP. Ze liet horen gegroeid te zijn, zowel qua zang als persoonlijkheid. Ze zong alleen eigen nummers, waaronder ‘If I Knew’.

 

Na een korte pauze was het podium voor de gasten uit Ierland, Corner Boy. Deze band combineert traditionele instrumenten zoals de banjo, accordeon, thin-whistle en mandoline met hedendaagse popmuziek. Ze deden me soms zelfs (ook door de krachtige stem van zanger Michael D’ Arcy) een beetje denken aan Mumford & Sons. Een stukje uit een Ierse krant: “Corner Boy are one of the strongest new contenders in Irish music.” Dan moet je toch wel wat kunnen. Corner Boy speelde dus popmuziek met een Iers randje, of Ierse muziek met een poprandje, maar ook traditionele nummers als ‘Go Lassie Go’. De zaal was met stomheid geslagen toen de band volkomen onverwacht ‘Billie Jean’ van Michael Jackson begon te spelen. Het klonk prima. In Nederland kreeg Corner Boy vooral naamsbekendheid dankzij het tv programma ‘The Dream’ van Nick en Simon, die toen Ierland bezochten. Tot hun verbazing kwam vervolgens het nummer ‘Morning Morning’ bovenaan te staan in de Hollandse iTunes hitlijst. Dat ze dit erg waarderen blijkt wel uit het gegeven dat ze het nummer opdroegen aan Nick en Simon. De zanger zei nog dat hij het fijn vond om eens op te treden voor een publiek dat kwam om te luisteren en bedankte het publiek hiervoor. Ach, was dit maar zo bij meer optredens in Volendam. Bij de toegift ‘We Are The Hungry’ klapte en stampte iedereen mee en kwam er een einde aan wederom een geslaagde avond van het Songwriters Guild. Vrijdag 27 oktober is de volgende avond. Ik hoop de mensen die er vrijdag voor het eerst waren, dan ook weer terug te zien. De gasten zijn dan Alex Hedley (Engeland) en The Partisan Seed (Portugal).