Muziek van de Veermannen in PX op Champions League niveau

Op 3 en 4 maart 2018 waren er in PX 2 schitterende concerten van de band ‘Veerman and Friends’. Deze avonden waren zo’n succes dat het natuurlijk niet zo vreemd is dat er een vervolg op kwam. Op 6 en 7 april 2019 was het zover, wederom heel veel Veermannen op het podium, met als gasten de legendarische ‘Dekkerband’. Waar kom je het tegen dat er 12 muzikanten met dezelfde achternaam op een podium staan? Er waren jonge Veermannen, Veermannen op middelbare leeftijd en wat oudere Veermannen, maar wel allemaal jong van hart en geest. Sommige Veermannen maken al 50 jaar muziek en sommige ‘broekies’ komen net kijken. In totaal dus 12 Veermannen die (met een beetje fantasie) bijna 1.000 jaar ervaring hebben.

 

Laat ik eerst maar even alle namen noemen, want ze heten dan wel allemaal Veerman, maar zonder de bijnaam weten waarschijnlijk niet veel mensen wie het zijn. Wie traden er allemaal op: Harmen ‘Poesie’ (zang), Jan ‘Kies’ (zang), Jaap ‘Corn’ (zang), Kees ‘Jassie’ (zang), Klaas ‘Dekker’ (zang), Mirjam ‘van Pietje’ (zang), Bep ‘Dekker’ (bas), Jack ‘Dekker’ (drums), Evert ‘Jassie’ (gitaar en zang), Ron ‘Kok’ (toetsen), Enno ‘van de Slinger’ (gitaar) en Leon ‘Rus’ (gitaar en zang). De blazerssectie, afkomstig uit Wormer, bestond uit Karin Sap (sax), Ziggy Zaagsma (sax) en Max Groenen (trompet). Er stond dus heel veel muzikaliteit, kwaliteit en ervaring op het podium.

 

Tot verrassing van iedereen opende Willem van Kooten, oftewel DJ Joost den Draayer, de avond. Willem: “Ik werd gebeld door Jack met de vraag of ik een openingswoordje wilde houden. Dat doe ik met genoegen, want ik kom hier graag. Er is geen plek in Nederland waar je een avond kunt houden met 12 artiesten die allemaal de achternaam ‘Ferryman’ hebben.” Joost den Draayer is eigenlijk de man die de naam ‘Palingsound’ verzonnen heeft. Moeten we hem daarvoor dankbaar zijn? Ja, ik denk het toch wel, want die naam heeft Volendam toch op de kaart gezet in Nederland. Iedereen weet dat Palingsound uit Volendam komt en synoniem staat voor kwaliteit, met mooie meerstemmige samenzang.

 

Het is onbegonnen werk om hier alle 36 liedjes te noemen die werden gespeeld. ‘It’s All Over Now’ werd uiteraard door, de altijd bescheiden, Jaap Corn gezongen met dezelfde klaaglijke, knauwende stem als Van Morrison. Jack Dekker raakte hierdoor zo opgewonden achter z’n drumstel, dat hij spontaan het bekken van het podium sloeg. Mirjam zong ‘Vaya Con Dios’ in de uitvoering van Imelda May. Wat een mazzel trouwens dat Mirjam met een Veerman is getrouwd, want anders had ze niet eens mee mogen doen. De muzikale spelregelcommissie zou hier namelijk nooit mee akkoord zijn gegaan. Mirjam (die ook nog in Jen Rog gezongen heeft) bleek een uitstekende zangeres te zijn. Qua podiumpresentatie kunnen veel Volendammers nog wel wat van haar leren. Als er nog een band een zangeres zoekt die alle facetten van het vak beheerst: Mirjam ‘van Pietje’ Veerman – Oud, een uitstekende zangeres! Wat me opviel is dat zowel Evert Jassie, Jack Dekker als Jaap Corn het vooraf over de goede sfeer hadden. Jaap: “Er hangt een ontzettend leuke sfeer, met jong en oud door elkaar.” Jack: “De sfeer is goed. We moesten vaak oefenen en ik zou dit ook niet meer elke week willen doen. Nu hadden we echter een doel waar we naar toe werkten.”

 

Leon liet de zaal swingen met ‘All You Ever Do’ (Mavericks), waarbij ook de blazers zich mochten uitleven. ‘Oh Darling’ werd gezongen door Mirjam en leverde het publiek kippenvel en Mirjam een groot applaus op. Je kunt zien dat ze met veel plezier en passie op het podium staat. Jan ‘Stewart’ Kies bracht (samen met Mirjam) de stemming erin met ‘Whole Lotta Shaking’ (Little Richard) en bij het door Kees Jassie en Harmen Poesie gezongen ‘Lucille’ (Everly Brothers) spatte het plezier en de klasse er vanaf. Jaap Corn zong ‘Be My Baby’ (Ronettes) met Leon en Mirjam als achtergrondkoor. Het mooie was ook dat het (meeste) publiek kwam om te luisteren. Uiteraard kwamen ze ook voor een gezellige avond, maar wel met respect voor de artiesten. Zo hoort het ook. Als ik overigens Niels van PX (die alles goed in de hand had) niet zou noemen in de NIVO, zou ik nooit meer een zitplaats krijgen. Bij deze dus. Organisator Evert Jassie: “Ik ben bijna een jaar bezig geweest met het uitzoeken van het repertoire. Ik bekeek honderden liedjes op You Tube om te kijken of er iets voor ons bij zat. Toen ik b.v. Ringo Starr zag met ‘You’re Sixteen’, wist ik direct dat dit nummer voor Klaas Dekker moest zijn.”

 

Kees (prima stem overigens) kondigde Klaas Dekker aan als de man die al 100.00 jaar actief is in de muziek. Pa Evert Jassie over dezelfde Klaas: “Ze hebben het wel eens over de laatste der Mohicanen. Wel, hier is de allerlaatste!” Klaas zong o.a. het lied ‘De Neuzen Omhoog’ (Rowwen Hèze) en uiteraard ontbrak ook het  ‘Volendammer Volkslied’ niet. Klaas: “Het liedje werd eigenlijk geschreven als kermisnummer, maar het liep een beetje uit de hand. De afgelopen maanden heb ik Iedere dag trouw een half uurtje geoefend.” Tijdens dit lied ging iedereen in de zaal staan en zong uit volle borst mee. Uiteraard de vrouwen iets meer dan de mannen. Het nummer staat ook niet voor niets op de 2e plaats in de Volendammer Top 1000 (achter ‘Mooi Volendam’ van Canyon, met zanger Jaap Corn). Het nummer zal voor altijd verankerd blijven in de Volendamse muziekcultuur en zal ook alle kermissen gedraaid blijven worden, want ‘er is geen mooier plekkie aan het IJsselmeer’. Ik vroeg aan Jan Kies of hij de dag erop niet erg schor zou zijn. Jan: “Nee, daar heb ik nooit last van. M’n stem blijft gelukkig goed.” Dat klopt, want Jan klinkt nog steeds als en lijkt ook nog steeds op een jonge God. Dit bewees hij ook met ‘Be Good To Yourself’.

 

Na de pauze werd er door Kees ijzersterk begonnen met ‘Cripple Creek’ (The Band). Leon en Jaap kregen, met hulp van Mirjam en Evert, de zaal stil met ‘Evangeline’ (The Band). Evert Jassie: “We hebben voor het podium ruimte over gelaten om te dansen. Het is ook geen echt luisterconcert, maar een meedoen- en meezingconcert. Ik denk niet dat jullie vanaf nu nog kunnen blijven zitten.” Halverwege de 2e set was het feest inderdaad ook in volle gang. Jan Kies: “Harmen is van ons de artiest die het langst in de muziek zit. Hij overtreft mij zelfs.” Bij ‘Allright Now’ (Free) liet Harmen Poesie, die nog steeds een prachtige hoge stem heeft, de muziek stoppen en zong het publiek massaal het refrein mee. ’Pretty Woman’ (Roy Orbison) door Jaap Corn en Kees Jassie was eveneens vakwerk. Probeer verder maar eens stil te blijven zitten bij nummers als ‘Long Tall Sally’ (Beatles) door Jan Kies en ‘All Shook up’ door Harmen. De laatste 4 liedjes stonden alle artiesten tegelijk op het podium. Prachtige nummers waren ‘My Back Pages’ (The Byrds) en ‘Heartbreak Hotel’ (Elvis), waarop iedereen meespeelde en Harmen, Jaap, Jan, Mirjam, Leon en Kees om beurten een couplet zongen. Alweer kippenvel! Er werd zelfs met een spandoek door de zaal gelopen met daarop ‘Hup André’. Ik dacht dat dit voor André Snoek was, maar het bleek voor André Dekker te zijn. Bij het nummer ‘Twist and Shout’ zat er echt niemand meer op z’n stoel. Het publiek in de zaal stond te klappen en te zingen en stond zelfs op de stoelen en tafels. Verder waren tientallen liefhebbers voor het podium aan het dansen op de rock and roll muziek van de band. Dit heb ik nog niet vaak meegemaakt in Volendam. De danslustigen waren overigens voor 99,9 % van het vrouwelijk geslacht. Mannen zijn toch vaak wat schijteriger om de dansvloer op te gaan. Evert Jassie: “Kansas City’ was altijd het laatste nummer bij een optreden van The Cats en werd altijd gezongen door Cees Poesie. Nu wordt het uiteraard gezongen door Harmen, als een waardig eerbetoon aan z’n broer.” Hiermee kwam ook een eind aan een schitterende avond. Eigenlijk vond ik het nog beter dan vorig jaar. Er was een grote variëteit aan nummers en ieder liedje kon meerstemmig gezongen worden, soms zelfs 6 stemmig. Er was een topband met de twee gitaargiganten Evert Jassie en Erno Slinger die elkaar tot grote hoogte opstuwden, met Jack Dekker die al z’n leven lang een topdrummer is, de stabiele bas van André Dekker, de gitaar van de frivole Leon Rus en de swingende toetsen en accordeon van Ron Kok. Verder lijkt de tijd maar geen vat te kunnen krijgen op de stemmen van de Veermannen. De, met alle respect, oudere Veermannen als Harmen, Jaap, Evert en Jan, hebben namelijk nog steeds uitstekende stemmen en van de jongere Veermannen als Mirjam, Kees en Leon had ik gewoon niets anders verwacht. Wat kun je je als muziekliefhebber nog meer wensen? In het rijtje van supergroepen als Blind Faith, CSN&Y en Cream, kunnen m.i. nu ook de Veermannen geplaatst worden. Het was echt de Champions League van de muziek. Tot slot is een compliment aan Evert Jassie, die bloed, zweet en tranen in deze avond had gestopt, hier zeker op z’n plaats.

 

Ik heb het al eens eerder geschreven, maar vind dat er gewoon ieder jaar zo’n avond moet komen, want er zijn namelijk Veermannen genoeg in dit unieke dorp. Als tegen die tijd bij sommige Veermannen de leeftijd parten gaat spelen, zal ik persoonlijk voor rolstoelen zorgen en ze nog duwen ook. Zulke avonden zijn namelijk de krenten in de pap, de kaviaar op de toastjes, de bubbels in de champagne, de kers op de taart en de warme pap in een koud buikje. Kortom: TOP, ik heb genoten. Ze zeggen wel eens dat muzikaliteit in de genen zit van de Volendammers. Misschien is dat zo, misschien is het echter ook wel de uitstekende muziekstructuur in Volendam, waar je op bijna iedere hoek van een straat muziek kunt maken. Persoonlijk blijf ik echter tegenover iedereen verkondigen dat het komt omdat de Volendammer mannen gewoon allemaal over exclusief ‘zangzaad’ beschikken. Blijkbaar is dit heel goed en muzikaal zaad, want ik denk dat er, gelet op het aantal inwoners, geen enkel dorp is in Nederland met zo’n hoog percentage aan muzikanten. Mannen, ga dus zo door, gaat heen en vermenigvuldigt u. De muzikale visvijver van Volendam mag namelijk niet leeg raken.

 

Tekst: Joop Gijzen
Foto’s: Klaas Hansen