Kelderpop in PX voldoet aan behoefte

Op 9 december 2017 was er weer een editie van ‘Kelderpop’. Bands die oefenen in de ‘kelder’ van PX, in overigens schitterende oefenruimtes, krijgen dan de kans om te laten zien hoever ze zijn m.b.t. beheersing van hun instrument, samenspel, muziek- en liedkeuze, techniek en podiumpresentatie. Verder doen ze uiteraard veel ervaring op en dat is heel belangrijk. Met alleen oefenen red je het namelijk niet. Deze keer was het de beurt aan Brosjnev, King’s Jukebox en Pumped Up. Het was weer een geslaagde avond, maar ik vond het persoonlijk jammer dat het geluid (in een halfvolle zaal) zo hard stond dat de zangers soms amper boven de muziek uit konden komen en ik eerlijk gezegd geen woord kon verstaan van wat er gezongen werd.

 

Brosjnev had de ondankbare taak om de avond te openen. De band bestaat uit Peter Steur, Stanley Plat, Tim de Boer en Neal Brondgeest (die tot m’n verbazing net zo goed kan zingen als dat hij verstand heeft van bier). Waar komt eigenlijk de naam Brosjnev vandaan? Peter: “Dat heeft te maken met een avondje met veel drank en toen iemand opeens zomaar ‘Brosjnev’ schreeuwde, leek ons dat wel een leuke naam.” De mannen speelden een strakke set met liefst 6 eigen nummers (dat is knap), waaronder ‘Colombian Affair’, ‘Thought On A Train’, ‘Can Of Spinach’ (gespeeld met de kracht van Popey) en ‘Sedator’. Ik vond ze, qua muziek, gewoon erg goed.

 

De tweede band was King’s Jukebox met Niels Buijs (zanger), Kees Bond, Robin Jonk, Niels Maurer en Pieter Karregat. Waar komt deze bandnaam vandaan? Niels: “We vroegen ons in een melige bui af welke nummers een koning zou draaien. Waarschijnlijk alleen maar lekkere nummers en wij maken dus nummers die een koning leuk zou vinden. Vandaar King’s Jukebox.” Tijdens het optreden kwam gitarist Kees Bond nog met een taart het podium op om de verjaardag van podiumbeest Niels te vieren. De taart ging vervolgens van hand tot hand de hele zaal door. Hij was nog lekker ook. King’s Jukebox presteerde het om alleen maar eigen nummers (11) te spelen en dat is hartstikke knap als je pas een paar jaar echt bezig bent. Ze speelden o.a. ‘Moving’, ‘Her’, ‘Ballroom’ en ‘Dead And Gone’. M’n complimenten. Primeur: De band gaat begin volgend jaar de studio in van ‘Tin Pan Project’ om een EP op te nemen.

 

De laatste band was Pumped Up (Michelle Tuyp, Stefan Burger, William Mooijer, Mike Tol en Marco Koning). Ze worden nog steeds begeleid door de ervaren coach Gerrit Woestenburg en speelden pas voor de vierde keer in de nieuwe samenstelling. Michelle is vooraf altijd zenuwachtig, maar eenmaal op het podium durft ze zich te laten gaan. Hetzelfde geldt voor Stefan die volop meedeed. Ook hier wilde ik wel weten waar de naam vandaan kwam. Michelle: “We hadden nog geen naam en toen hoorden we het lied ‘Pumped Up Kicks’ en besloten we een deel hiervan als naam voor de band te gebruiken.” Pumped Up speelde o.a. ‘Other Side’, ‘Banquet’, ‘Hump de Bump’ en het enige eigen nummer ‘Tonight’. Ze deden het prima en William bewees wederom een van de talentvolste drummers van Volendam te zijn.

 

Ik vond het wel goed en knap dat iedere band ook eigen liedjes zong. Wil je covers blijven spelen, dan is daar natuurlijk helemaal niets op tegen, maar wil je verder komen dan zal je toch echt eigen nummers moeten maken. Iedere band die overigens eigen nummers schrijft, zou ik bij een ‘examen’ alleen daarom al een punt extra geven.

 

Ik wil nog wel even terugkomen op m’n stokpaardje v.w.b. bandjes uit Volendam, namelijk de podiumpresentatie. Bij de drie bandjes van zaterdagavond zag ik eigenlijk hetzelfde als ik bij het merendeel van de bandjes uit Volendam zie. De gitaristen staan, op een enkele uitzondering na, ieder in een hoek, veel te ver van elkaar af en daar blijft het dan bij. Ik zie weinig beleving en weinig beweging. Het zijn veelal losse eilandjes. Misschien komt vorenstaande (zeker voor mijn doen) kritisch over, maar ik bedoel het alleen maar positief. Het is namelijk rockmuziek, dan mag je ook bewegen en tenslotte wil het oog ook wat. Voor alle duidelijkheid, de bandjes speelden goed, maar het zou mooi zijn als ze laten zien dat ze het ook echt leuk vinden om op het podium te staan en dat er wat meer interactie is tussen de bandleden onderling. Het publiek genoot van de diverse optredens en deze avonden voorzien dus duidelijk in een behoefte.