Jong talent staat op bij het PX Songwriters Guild

Vrijdagavond 28 april was weer de maandelijkse avond van het Songwriters Guild PX. Deze avond werd vooral gevuld door jong talent. Het nieuwe concept, met meer culturele intermezzo’s, lijkt aan te slaan, want er komt steeds meer publiek op af. De avond werd geopend door Neal Brondgeest van Bierderij Waterland. Hij vertelde iets over de ‘Bird Brewery’, een nieuwe brouwerij die biertjes produceert waar dierennamen in voorkomen zoals “Datsmaaktnaarmeerkoet” en “Datisanderekoekoek”. Heel leuk (en erg lekker).

 

Roy de Smet kondigde de eerste zanger aan en dat was een verrassing. Het was namelijk Anton Goos, de diaken bij de St. Vincentius- en Mariakerk (“Ik ben m’n eigen werk”). In juni wordt hij overigens tot priester gewijd. Anton zong het nummer ‘Can’t You Feel My Love’ uit de Lion King in de uitvoering van Elton John. Hij begeleidde zichzelf op piano en met hulp van boven vocht hij zich dapper door het nummer heen.

 

De volgende zanger was de jonge Johan Veerman. Hij zong twee eigen luisterliedjes waaronder een lied over dementerende ouderen, waarmee hij tijdens z’n opleiding als pedagogisch medewerker te maken kreeg (“Ik ben je naam vergeten, maar in jouw stralende lach heb ik me nooit vergist.”) Hierna was het de beurt aan Gerrit Hoogland. Hij speelde op een verbluffende manier twee instrumentale nummers op z’n gitaar. Het leek soms wel of je 3 gitaren hoorde. Mark Knopfler mag wel oppassen. Blijkbaar zit het in de familie, want Dirk is ook zo goed. Jack Deen kwam eveneens met eigen liedjes, ‘Unspoken Words’ en ‘Lovers Regret’ (“Stay away, if you don’t want to lose me”). Jack bleek niet alleen goed te kunnen zingen, maar ook prima gitaar te kunnen spelen. Alweer zo’n jong talent. Degene die me het meest verraste was de eveneens piepjonge Kyra Tol. Dat ze goed kon zingen wist ik al, maar dat ze zichzelf zo goed kan begeleiden op piano en zulke mooie liedjes schrijft, is nieuw voor me. “Normaal ben ik nooit zenuwachtig, maar nu ben ik heel zenuwachtig.” Dat was helemaal niet nodig, want het was grote klasse. Ze zong drie eigen nummers, maar moet wel nog titels voor deze liedjes verzinnen. Ze ging van ingetogen, naar hoog en hard. Hoe kan dat toch? Het lijkt wel of de talentenkweekvijver in Volendam nooit leeggevist raakt. Het Songwriters Guild blijkt keer op keer aan een behoefte te voldoen. Talenten die voorheen met covers kwamen, brengen nu allemaal eigen nummers. Roy de Smet: “Dit is een ideale plek om nieuwe liedjes uit te proberen. Dat is het mooie van het Guild, je mag hier fouten maken, zonder dat iemand zich er druk om maakt.” Ik denk dat een artiest ook meer leert van een keer goed ‘op z’n bek gaan’, dan van alleen maar lovende woorden.

 

Het volgende, niet muzikale, intermezzo werd door Koen Kluessien aangekondigd met “And now for something completely different.” (uit Monty Python). Het werd ook inderdaad iets totaal anders. Koen, onderzoeker genocide studies, hield een TED (Technology, Entertainment, Design) Talk over de on-line oorlogsvoering (films, videospelen, tijdschriften) door IS, die extreem professioneel is. Ook sprak Koen over de tegenstrijdigheid van alles, over de aanslagen, het terrorisme, dat het uniek is in de moderne geschiedenis wereld dat IS geweld verheerlijkt en over de martelaren die als filmsterren worden gezien. Het mantra van IS is: ‘Half of Jihad is media’. Ze zorgen voor verdeeldheid en zaaien angst. De boodschap van Koen: “We moeten niet verdeeld raken, maar juist samen er iets tegen doen.” Mooi gesproken Koen.

 

De gast was ‘Lion’s Den’ uit Amsterdam. Normaal gesproken speelt hij met een band, maar nu was hij alleen. Hij zong veelal nieuwe nummers, zo nieuw dat ze nog niet eens allemaal een naam hadden. Ik vond het een heel bijzondere en goede avond. De volgende avond van het Songwriters Guild is, i.v.m. het Klaphek, op 2 juni en de afsluiting van het seizoen is op vrijdag 30 juni. Dit wordt een bijzondere avond met een Zweeds tintje. De Zweedse zangeres Adele Ofelia Cechal en Zweedse hapjes zullen er voor zorgen dat u zich in het land van de ruisende bossen waant.