Jaap Kwakman (3JS) en Frank Bond helpen jonge Volendamse muziektalenten

Dat Jaap Kwakman een van de beste gitaristen van Nederland is, wisten we al, maar dat hij ook heel begaan is met de muzikale talenten van Volendam merkte ik afgelopen donderdag. Aan deze constatering ging, maanden geleden, een gesprek vooraf tussen Bianca Vos (Muziekfabriek PX), Frank Bond (King Forward Records, AlascA) en Jaap Kwakman (3JS). Bianca: “Jaap zei dat hij graag iets wilde doen voor de jeugd die met muziek bezig is. Vanuit de Muziekfabriek wilden we dit uiteraard graag oppakken.” Er werd vervolgens bij Bianca thuis een plannetje ontwikkeld door de 3 initiatiefnemers. Het gevolg hiervan was dat op donderdag 21 februari de jonge en talentvolle singer-songwriters Loes Visser en Jack Deen en de bandjes Pumped Up en Radio Motion met Bianca, Frank en Jaap in PX om de tafel zaten. Eerst werd het doel van deze bijeenkomst uiteengezet. Jaap: “Het maakt niet uit wat jullie niveau is, of jullie professioneel artiest willen worden, of gewoon covers in een café willen spelen. We willen jullie vooral wat handvatten aanreiken waardoor je beter wordt. Ik heb zelf de nodige ervaring met de 3JS, heb een studio en Frank beschikt ook over veel kennis en over King Forward Records. Menskracht en kennis genoeg dus. We hebben een soort project uitgestippeld betreffende zaken waar je mee te maken krijgt. Niet alles zal direct in de eerste sessie aan de orde komen. We willen namelijk eerst weten wie jullie zijn, wat jullie willen en hoe ver jullie zijn”.

 

Vragen als ‘Wat zouden we kunnen aanreiken zodat je beter wordt?’, ‘Ambitie/doel?’ en ‘Hoe zie je je zelf?’, zijn natuurlijk best confronterend. Tot m’n verbazing ontstond er echter een open en positief gesprek. De jonge muzikanten kijken toch wel een beetje tegen Jaap op, maar door de manier waarop Jaap en Frank het aanpakten en de manier waarop e.e.a. werd gezegd, was het ijs snel gebroken. De muzikanten durfden eerlijk voor hun mening en hun mindere punten uit te komen. Vooral dat laatste gebeurt niet zo snel in Volendam. Ik heb soms wel eens de indruk dat je je in Volendam niet kwetsbaar mag opstellen, maar ik vind dat juist een teken van sterkte. De een wilde hulp bij de teksten, de ander bij de muziek en weer een ander was niet zeker van zichzelf, terwijl het me op viel dat het woord ‘podiumpresentatie’ toch wel vaak viel. Ik denk dat dit, zonder te generaliseren, ook wel een zorgenkindje is in Volendam. Het motto is vaak ‘doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg’. Het zijn veelal aparte eilandjes op het podium. Hoe je het echter ook wendt of keert, het oog wil ook wat en het publiek wil graag zien dat er interactie is tussen de artiesten onderling en het publiek. Ik maakte nu voor het eerst mee dat zowel songwriters als bandjes aangaven dat ze hierbij hulp kunnen gebruiken. Een relatief hoge drempel werd dus zonder problemen overschreden, kortom; een prima start.

 

Na een goed gesprek verhuisde het hele gezelschap naar de grote zaal, waar iedereen drie liedjes mocht zingen en spelen, zodat Jaap en Frank een oordeel konden vormen over hoe de muzikanten er voor staan. Tot grote ’schrik’ van de artiesten werden de optredens zelfs gefilmd door Jaap. Angst was echter niet nodig, want deze beelden zijn pas voor een volgende bijeenkomst.

 

Na de optredens werd er feedback gegeven door Jaap en Frank. Het beeld dat de artiesten vooraf over zichzelf hadden, bleek verrassend goed te corresponderen met hetgeen Jaap en Frank hadden geconstateerd. Sterke punten werden bevestigd, maar ook de onderdelen die voor verbetering vatbaar waren kwamen uiteraard aan de orde. Hoewel er nog meer bijeenkomsten gaan volgen werden er soms al direct spijkers met koppen geslagen. Jaap bood b.v. aan om met Jack Deen om de tafel te gaan zitten om eens te kijken naar z’n gitaartechniek. Jack aanvaardde dit aanbod dankbaar. De artiesten gaven elkaar ook nog feedback. Frank: “Het is geen wedstrijd. Collegialiteit is belangrijk. Het maakt niet uit hoe ver je bent. Je kunt altijd wat van elkaar leren.” Het was dus erg positief en eerlijk gezegd had ik dit niet verwacht. M’n complimenten dus voor Jaap en Frank die de deelnemers zo ver kregen dat ze zonder angst hun mening gaven, zelfs over elkaar. Volgende keer zal ook aan de orde komen dat een EP maken hartstikke leuk is, maar wat gebeurt er als deze klaar is? Hoe ga je ze verkopen, hoe ga je je presenteren, hoe ga je reclame maken?

 

Jaap en Frank hebben nu een goed beeld van de artiesten, van hun niveau en hun wensen. Dit is weer input die gebruikt gaat worden bij een volgende avond, waar ook de gewenste doelen aan de beurt komen. Het was nu vooral nog aftasten, ‘snuffelen’ aan elkaar. De muzikanten kregen zelfs pittig wat huiswerk mee voor de volgende keer. Toch gaf iedere muzikant aan er volgende keer ook weer bij te zijn. Heel verstandig, want je kunt er alleen maar van leren en dus beter worden.

 

Jaap, hoe ben je hiertoe gekomen? Heb je het al niet druk genoeg? “Ik heb het heel erg druk, maar ik zocht zelf contact met Bianca en Frank, die hier al langer mee bezig zijn. Ik wil namelijk wat terugdoen voor de jeugdige muzikale talenten in Volendam. Wij zijn tenslotte vroeger ook geholpen. Ik was 16 of 17 toen ik door Arnold en Patrick Mühren gevraagd werd om op m’n gitaar wat dingetjes in te spelen. Dat hadden ze natuurlijk niet hoeven doen, maar ze deden het wel. Ik vind het belangrijk dat je elkaar een beetje helpt. Dan kun je beter worden. Ik vond het een super positieve avond. De volgende keer gaan we meer de diepte in.” Toch mooi dat er artiesten zijn zoals Jaap en Frank, die hun kennis willen delen met jonge muzikanten en daar ook een deel van hun kostbare vrije tijd voor willen opofferen. Ik verheug me al op de volgende avond.