Hircus Circus en ‘meiden’ zangcoaching: Klasse!!!

Op zaterdag 17 juni was in PX het allereerste eigen concert van Hircus Circus, en wat voor concert! Het was een bijzondere avond omdat de meiden die zangcoaching krijgen van Annie Kras en Carola Smit ook meezongen. Dit was echt een gouden idee. Ze speelden namelijk met een echte band, stonden voor publiek en konden podiumervaring opdoen. Ik snap alleen iets niet. Weer werd er een blik opengetrokken met jonge meiden die er niet alleen mooi uitzagen, maar ook nog eens goed konden zingen. Hoe kan dat toch? Komt er dan nooit een eind aan deze aanwas van zangeressen? Hebben hun vaders zangzaad, zit het in de genen? Geen idee. Vraag niet hoe het kan, maar geniet ervan.

 

Hircus Circus bestaat uit Joey Bont (drums), Jack Schilder (gitaar, zang), Peter Schilder (gitaar, toetsen, zang), Frank Schilder (gitaar, zang), Kees Schilder (toetsen, zang), Jordy Tuip (gitaar, zang), Frank Zwarthoed (zang) en Dylan van Westen (van alles). Als gast was ook Rik Jurriaans (Bolistic Smoke en Paradiso) aanwezig. Met z’n hoge stem zong hij de tl-buizen van het plafond met o.a. ’Wake Me Up Before You Go Go’. Hircus Circus zorgde voor een divers concert. Een paar liedjes: ‘Hold The Line’ (Toto), ‘Good Vibrations’ (Beach Boys), ‘Somebody To Love’ (Queen), ‘Rikki Don’t Lose That Number (Steely Dan) en ‘One Of These Nights’ (Eagles). Kees Schilder (de onmisbare Godfather van de band) droeg ‘Bridge Over Troubled Water’ op aan alle ouders, die de schakel vormen tussen de kinderen en de oma’s/opa’s op muzikaal gebied. Alle aanstekers gingen tijdens dit nummer spontaan de lucht in. Bij ‘Staying Alive’ (Bee Gees) leende Frank, om een hoge stem te krijgen, de strakke broek van Rik Jurriaans en zagen Frank, Jordy en Peter Gibb kans om de dansvloer vol te krijgen met John Travolta’s. Er werd volop gedanst voor het podium. Echt niemand zat meer op z’n kruk, behalve ik, want het schrijft zo moeilijk als je aan het springen bent.

 

Het hoogtepunt van de avond vond ik ‘Bohemian Rhapsody’ (Queen), een vooral live, zowel vocaal als instrumentaal, ontzettend moeilijk nummer. Het klonk echter als een Zwitsers precisie uurwerk. De band kreeg terecht een staand applaus voor dit staaltje vakwerk. Ik wil me nu echter vooral op de meiden richten. Met Hircus Circus, een uitstekende band, maak ik het de volgende keer wel goed. Johan de Wit en Henk Mühren zorgden overigens voor het licht en meer dan prima geluid.

 

De meiden waren vooraf heel zenuwachtig en stonden met klotsende oksels in de kleedkamer. Eenmaal op het podium was dit meestal over. Welke dames zongen er? Eline Schilder (‘Torn’), Amber Schilder (‘Black Horse’), Yasmine Tuyp (‘Goodbye To Love’), Lesley Steur (‘I Want You Back’), Carine Zwarthoed en Marleen Sier (in glitterjurken bij ‘Dancing Queen’) en Kayleigh Antunes (‘I’m So Exited’). Als ‘man/woman of the match’ kies ik deze keer een zangeres, niet dat de band niet goed was, integendeel zelfs. Ik ga echter voor een van de meiden die zomaar in het diepe werden gegooid en die allemaal bleken te kunnen zwemmen. De een redde zich met watertrappelen en de ander ging tekeer als Inge de Bruijn. Natuurlijk ging het namelijk wel eens fout, natuurlijk kan de podiumpresentatie soms wat beter en natuurlijk kan de een beter zingen dan de ander, maar wat geeft dat en hoe jong zijn ze eigenlijk? Als je er maar plezier in hebt. Ik vond de meiden alweer een stuk vaster en zekerder dan de vorige keer. Ik had natuurlijk als ‘woman of the match’ kunnen kiezen voor Geranne Tuyp (‘Chuck E’) die altijd goed zingt, voor Fam Wilderink (een van de hoogtepunten met ‘Lady Marmalade’), voor Bianca de Rond (groot applaus voor ‘Alone’), voor Davina Tol (‘Cornflake Girl’), voor Madelief Mühren (‘Back To Black’), of voor Lisa Mooijer (‘Don’t Know Why’), maar ik kies voor Charlotte Kras. Ze zong slechts één lied (‘Angel’ van Sarah McLachlan), maar kreeg daarmee wel de zaal stil. Is dat een compliment? Ja, in Volendam wel.

 

Zo werd het een positieve en memorabele avond die m.i. gewoon ieder jaar (het liefst 2 x per jaar) moet terugkomen. Dit levert alleen maar winnaars op. Het is toch wel uniek dat een band ruimte geeft aan zangeressen om podiumervaring op te doen. Bedankt Kees. Verder m’n complimenten aan iedereen, inclusief de coaches Annie Kras en Carola Smit, die zich niet te groot voelden om gewoon in de diverse achtergrondkoortjes mee te zingen. Annie Kras: “Ik ben heel tevreden. Het was top!” Carola Smit: “Ik ben heel trots op de meiden.” Ik sluit me hier volledig bij aan.

 

Tekst: Joop Gijzen

Foto’s: Klaas Hansen