De ‘Tribute To The Cats Band’ zorgt voor een prima Pasen

Pasen

Welke Nederlander heeft nog nooit van The Cats gehoord? Geen vingers omhoog? Nee, natuurlijk niet! Wie heeft nog nooit de namen van Piet Veerman, Cees Veerman, Arnold Mühren, Theo Klouwer en Jaap Schilder gehoord? Weer geen vingers omhoog? Nee, natuurlijk niet! Iedere Nederlander heeft namelijk wel eens gehoord van de grondleggers van de Palingsound (wat dit ook exact moge zijn). Wie heeft er nog nooit van de ‘Tribute To The Cats Band’ gehoord? Uiteraard weer geen vingers omhoog, want iedereen, en zeker in Volendam, weet dat deze band in eerste instantie eigenlijk een eenmalig muzikaal eerbetoon aan de The Cats was. Op dit moment mogen ze zich echter, zonder valse bescheidenheid, de bewakers van de muzikale nalatenschap van The Cats noemen. Mannen als Piet ‘Vik’ Schilder (zang), Harmen ‘Poesie’ Veerman (zang/gitaar), Thoom Veerman (toetsen), Jan ‘Dekker’ Veerman (drums), Nico Tol (percussie), Cees ‘Jozef’ Veerman (zang/gitaar) en Kees ‘Schien’ Plat (zang/gitaar) kun je dat rustig toevertrouwen. Met de hits van The Cats reizen ze door heel Nederland en trekken ze constant volle zalen. Uiteraard was dat in PX, waar ze zondag 27 maart optraden, dus ook het geval Uit het gehele land, tot aan Limburg toe, waren er fans aanwezig. Wat moet je verder eigenlijk nog meer schrijven over deze band? Alles is bekend en ik zou nu dus kunnen stoppen, maar dan doe ik de mannen echter te kort.

 
Welke Nederlander heeft nog nooit van The Cats gehoord? Geen vingers omhoog? Nee, natuurlijk niet! Wie heeft nog nooit de namen van Piet Veerman, Cees Veerman, Arnold Mühren, Theo Klouwer en Jaap Schilder gehoord? Weer geen vingers omhoog? Nee, natuurlijk niet! Iedere Nederlander heeft namelijk wel eens gehoord van de grondleggers van de Palingsound (wat dit ook exact moge zijn). Wie heeft er nog nooit van de ‘Tribute To The Cats Band’ gehoord? Uiteraard weer geen vingers omhoog, want iedereen, en zeker in Volendam, weet dat deze band in eerste instantie eigenlijk een eenmalig muzikaal eerbetoon aan de The Cats was. Op dit moment mogen ze zich echter, zonder valse bescheidenheid, de bewakers van de muzikale nalatenschap van The Cats noemen. Mannen als Piet ‘Vik’ Schilder (zang), Harmen ‘Poesie’ Veerman (zang/gitaar), Thoom Veerman (toetsen), Jan ‘Dekker’ Veerman (drums), Nico Tol (percussie), Cees ‘Jozef’ Veerman (zang/gitaar) en Kees ‘Schien’ Plat (zang/gitaar) kun je dat rustig toevertrouwen. Met de hits van The Cats reizen ze door heel Nederland en trekken ze constant volle zalen. Uiteraard was dat in PX, waar ze zondag 27 maart optraden, dus ook het geval Uit het gehele land, tot aan Limburg toe, waren er fans aanwezig. Wat moet je verder eigenlijk nog meer schrijven over deze band? Alles is bekend en ik zou nu dus kunnen stoppen, maar dan doe ik de mannen echter te kort.
 
Vanaf het eerste nummer, ‘Magical Mystery Morning’, zat de sfeer er goed in. Met de beroemde meerstemmige zang, die ook The Cats kenmerkte, werden nummers gezongen als ‘Where Have I Been Wrong’, ‘Without Your Love’, ‘Mandy My Dear’, ‘She Was Too Young’, ‘Times Where ‘When’, ‘Lea’ (eerste nummer 1 hit en nr. 3 in de eeuwige Volendammer Top 1000), ‘Remember The Good Times’, ‘Marian’, ‘One Way Wind’, ‘Be My Day’ en ‘What A Crazy Life’. Overigens waren er niet alleen Cats liedjes te horen maar ook nummers als ‘Love Of The Common People’ (Paul Young), ‘Saturday Night At The Movies’ (Drifters), ‘Spanish Harlem’ en ‘A Love Like Yours’. Mannen van de techniek, waarom stond het geluid echter zo hard? Het ‘geluidsoortje’ in de zaal (dat eigenlijk nooit rood mag staan) stond namelijk veel te vaak in het rood. Verder nog even m’n complimenten aan de dames in de keuken.
 
De zang bij de meeste liedjes werd verzorgd door Piet, terwijl Harmen, Cees en Kees om beurten de leading vocals voor hun rekening namen. De mannen bleken nog steeds over prima stemmen te beschikken. Wat is het toch mooi als je vierstemmig de liedjes van The Cats kunt zingen. Het klonk als een Zwitsers uurwerk. Toen The Cats begonnen was het een beginnend bandje. Toen de TTTCB het stokje overnam bestond de band echter uit muzikanten die allang hun sporen verdiend hadden op muziekgebied. De insteek was dus totaal anders. Verder hadden The Cats nog geen toetsenist en geen percussionist en die zijn er nu wel. Het zit muzikaal gewoon ijzersterk in elkaar bij deze topband zonder zwakke plekken.
 
Ik wil ook nog even kwijt dat de band er een nieuw lid bij heeft in de persoon van violiste Judy Schomper. Helaas was zij zondag verhinderd. Schomper was in 1977 mede oprichtster van de bekende formatie Flairck. De ‘oudere jongeren’ zullen zich deze groep ongetwijfeld nog herinneren. In 1979 behaalde Judy haar solistendiploma aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam. Dan moet je toch wel wat kunnen. Door deze violiste heeft de band dus nog meer mogelijkheden.
 
Het laatste half uur onderging iedereen in een roes. Niemand zal meer op z’n kruk, maar stond te dansen. Zelfs een bierdouche ontbrak niet, maar dat kwam eigenlijk omdat ik zelf struikelde met een dienblad vol bier. Het publiek kon er maar geen genoeg van krijgen. De handjes gingen in de lucht en Volendam kwam ‘los’. Het werd binnen zelfs vochtiger dan buiten. Op een gegeven ogenblik kon de band eigenlijk wel stoppen en inpakken want ‘What’s The World Coming To’, ‘Scarlet Ribbons’, ‘Why’ (een van m’n favorieten) en ‘I Walk Through The Fields’ werden massaal meegezongen door het enthousiaste publiek, dat met het licht van mobieltjes voor een sfeervol geheel zorgde. Kees ‘Schien’ raakte hierdoor zo in trance dat hij zelfs wilde gaan crowdsurfen, maar gelukkig konden Harmen en Piet hem net op tijd vastpakken bij z’n bandana.
 
Uiteindelijk kwam er een einde aan een avond genieten, een avond terugdenken aan de tijd dat The Cats de top 40 domineerden, een avond vol jeugdsentiment en goede muziek. Bedankt mannen, het was geweldig. Mede dankzij jullie zal de muziek van The Cats, zeker in Volendam, nog heel lang voortleven en zullen er zelfs nieuwe fans bijkomen. Hopelijk tot snel.