BZN’66: leeftijd is maar een getal

bzn66

Op 1 oktober 1966 werd BZN’66 opgericht. Dit betekent dus dat een van de meest bekende bands van Volendam (en zelfs van Nederland) op 1 oktober 2016 exact 50 jaar bestond. Dit heuglijke feit moest dus gevierd worden en dat gebeurde, uiteraard op 1 oktober, in Pop- en Cultuurtempel PX. Het was een z.g. zitconcert en dat was misschien maar goed ook, want de zaal was toch vooral gevuld met ‘oudere jongeren’. Overigens leent de muziek van BZN’66 zich niet echt voor stilzitten. Integendeel, probeer maar eens stil te blijven zitten terwijl ‘Gloria’ (Them), of ‘My Generation’ (Who) door de zaal schallen. Het zijn sterke spieren die dat kunnen.

 

BZN’66 bestond in eerste instantie uit Jan Veerman ‘Kies’, Jan Tuijp, Gerrit Woestenburg, Evert Woestenburg en Cees Tol. Van die oorspronkelijke bezetting is nu eigenlijk alleen nog zanger Jan Veerman ‘Kies’ over. Verder bestond BZN’66 zaterdagavond uit Thomas Tol (overigens ook al 47 jaar toetsen en gitaar), Jack Schilder ‘80’ (gitaar), Johan te Riele (bas) en Klaas Tuip ‘Kappie’ (drums). De backing vocals werden verzorgd door de mooie en prachtig geklede dames Zwarthoed, namelijk Jolanda, Liesbeth en Nelly. De prima blazerssectie bestond uit Bart Mooijer, Jan van den Hogen en Martin Tol.

 

BZN’66 is overigens niet de BZN van ‘Mon Amour’, ‘Pearlydumm’ en ‘Rockin the Trolls’, maar van liedjes als ‘Rolling Around The Band’, ‘Every Day I Have To Cry’ en ‘Sweet Silver Anny’. Waar BZN (zonder 66) toch vooral de kant van de lieflijke harmonieuze liedjes opging, waren de mannen van BZN’66 toch meer rockers die een zaal volledig op z’n kop konden zetten.

 

Jan Kies was blij om Evert Woestenburg en Cees Tol in de zaal te zien zitten en memoreerde dat het alweer vijf jaar geleden was dat BZN’66 optrad in Volendam. Er werd afgetrapt met ‘Summer In The City’ (Lovin’ Spoonful) en de sfeer zat er direct goed in. BZN’66 speelde liefst 42 nummers!! Het gaat natuurlijk te ver om deze allemaal te noemen. Ik zal er dus gewoon een paar uitpikken.

 

Het eigen nummer ‘Rock And Roll Woman’ droeg Jan op aan de vele Friese fans die aanwezig waren. Het rustige ‘Friday’s Child’ van Them was top. Hi Ho Silver Lining’ (Jef Beck) werd massaal meegebruld. Bij ‘One Night With You’ van Elvis (het allereerste nummer dat BZN’66 ooit speelde) kon Jan rustig toekijken hoe het publiek het refrein verzorgde. Uiteraard ontbrak ook het nummer ‘Sweet Silver Anny’ (hun hoogste hitnotering) niet op het repertoire. Het nummer ‘Have You Ever Seen The Rain’ werd opgefleurd met een echte bellenblaas machine. ‘Waiting For You’ werd opgedragen aan de veel te vroeg overleden Jaap Sombroek. Dit BZN’66 nummer werd voor het eerst uitgebracht in 1968, was hun eerste hit en stond 8 weken in de Top 40. Er is nu nieuwe versie van ‘Waiting For You’ opgenomen in de studio van Thomas Tol. De clip hiervan is te zien op You Tube. Ga maar eens kijken. ‘I’ve Got Dreams To Remember’ (Otis Redding), met een grote rol voor de ‘BV Zwarthoed’, zorgde voor kippenvel. Het allereerste lied dat BZN’66 ooit op de markt bracht (in 1968), Maybe Someday’, kwam natuurlijk ook langs. ‘Whole Lotta Love’ had door Led Zeppelin echt niet beter gebracht kunnen worden.

 

Jan zong de nodige liedjes van Rod Stewart zoals ‘I Don’t Want To Talk About It’, ‘You’re In My Heart’ en ‘Tonight’s The Night’. Dat is niet zo raar, want z’n stem lijkt sprekend op de stem van Rod Stewart. Als Stewart over 20 jaar het tijdelijke voor het eeuwige verruilt, kan Jan het zo over nemen. Hij blijft namelijk eeuwig jong en gebruikt het podium als een levenslustige stier die na een strenge winter voor het eerst weer de wei in mag om mooie koeien het hof te maken. Hij is een showman en entertainer pur sang, praat met het publiek en betrekt ze ook bij het optreden. Ik ben alleen benieuwd hoeveel keeltabletten hij de dag erop moest slikken om z’n stem weer terug te krijgen. Het zingen van 42 liedjes lijkt me namelijk een hele zware klus.

 

Bij ‘Pinball Wizard’ (Who) en ‘Oh Well’ (Fleetwood Mac) lieten Jack Schilder ‘80’, Johan te Riele, Klaas Tuip ‘Kappie’ en (als kers op de taart) Thomas Tol, horen wat ze muzikaal allemaal in huis hebben. Erg veel dus. Ook de blazerssectie en de backing vocals bleken hierbij duidelijk een toegevoegde waarde te hebben. Het waren een paar van de vele hoogtepunten. Maar ach, eigenlijk waren het allemaal hoogtepunten, net als ‘The Letter’ (Joe Cocker), ‘Substitute’ (Who) en ‘Ruby Tuesday’ (Rolling Stones). Het publiek had gewoon een prachtige avond en daar ging het tenslotte om. Op het laatst stonden er bijna meer mensen te dansen voor het podium dan er in de zaal zaten te kijken. Dit was zeker het geval bij het laatste nummer van de avond, ‘Sailing’. Uit deze avond blijkt maar weer dat leeftijd slechts een getal is. Het gaat er niet om dat je jaren toevoegt aan je leven, maar leven aan je jaren en dat is wat de mannen van BZN’66 zeker doen. Pas ver na middernacht kwam er een einde aan ruim 3 uur muziek. Ik heb alleen één verzoek: Mannen, a.u.b. niet pas weer over vijf jaar het volgende concert in Volendam, maar gewoon volgend jaar.

 

Foto’s: Klaas Hansen

 
img_0763
img_0767
img_0768
img_0771
img_0782
img_0791
img_0793
img_0797
img_0798
img_0805
img_0807
img_0809