BZN’66 in PX: klasse verloochent zich niet

De een zegt dat BZN werd opgericht in 1965, een ander beweert dat de band officieel pas in 1966 werd opgericht. Wat maakt het echter uit? In ieder geval werd vorig jaar in PX uitgebreid gevierd dat de band 50 jaar geleden begon met optreden. BZN’66 gaat echter gewoon door en dus werd zaterdag 7 oktober in PX “BZN 50’th anniversary” gevierd. De show kreeg terecht de toevoeging ‘Still rock on’ mee, want de band blijft rocken. Het was een z.g. theaterconcert met zitplaatsen, waarschijnlijk omdat het publiek vooral bestond uit ‘oudere jongeren’. Dat was echter alleen maar aan het begin van de avond te merken. Probeer je armen en benen namelijk maar eens stil te houden bij nummers als ‘Hot Legs‘ (Rod Stewart) en ‘Rocking All Over The World’ (Status Quo). BZN’66 bestond uit Jan Veerman ‘Kies’, Thomas Tol, Jack Schilder ‘80’, Johan te Riele en Klaas Tuip ‘Kappie’. De backing vocals werden verzorgd door Jolanda, Liesbeth en Nelly Zwarthoed, het leukste, aardigste en beste achtergrondkoor van Nederland (en omstreken). De blazerssectie bestond uit Bart Mooijer, Jan van den Hogen en Martin Tol.

 

BZN’66 is overigens niet (hetgeen iemand uit het publiek dacht) de BZN van de lieve dames Anny Schilder en Carola Smit, maar de BZN’66 van ‘Rolling Around The Band’, en ‘Sweet Silver Anny’. Nummers die uiteraard ook gezongen werden. BZN koos voor harmonieuze liedjes, terwijl BZN’66 trouw bleef aan de muziekstijl van het eerste uur. Elke oudere Volendammer kan waarschijnlijk de tekst van ‘Sweet Silver Anny’ (de hoogste hitnotering van de band) nog uit z’n hoofd meezingen. Gelukkig maar, want meezingen was verplichte kost op deze avond. Vanaf het eerste nummer, ‘Born To Be Wild’, zat de stemming erin. De band speelde liefst 43 nummers!! Ik zal er dus slechts een paar nummers uitpikken, want de hele avond bestond uit hoogtepunten. ‘The Letter’ (Box Tops), ‘Gloria’ (Them), ‘Bring It On Home’ (Animals), ‘Barbers Rock’ (BZN’66) en ‘My Generation’ (Who) klonken zeker net zo goed als de originele uitvoeringen.

 

Zanger Jan Kies (pas 69 jaar jong) is een echte kameleon, maar dan qua stem. Of hij nu als Eric Burdon, Van Morrison, Otis Redding, Roger Daltrey, of Rod Stewart moest zingen, Jan zong alles alsof het hem helemaal geen moeite kostte. Z’n soulstem met een rauw randje lijkt echt sprekend op die van Rod Stewart. Ik vind ook dat we z’n bijnaam ‘Kies’ maar moeten veranderen. Jan Veerman ‘Stewart’, dat klinkt wel leuk. Ik vroeg Jan hoe hij het vindt om volgend jaar 70 te worden. Heel gevat kwam Jan met: “Ach, ik zag het al een hele tijd aankomen.”

 

BZN’66 is gewoon een band met ijzersterke muzikanten. Klaas is een prima drummer, Johan een dito bassist, Jack een uitmuntende gitarist en over Thomas hoef ik eigenlijk niets te zeggen. Hij bespeelde drie toetsinstrumenten en schitterde net zo makkelijk op z’n gitaar. Ik denk dat er weinig bands zijn die aan BZN’66 kunnen tippen. De klasse droop eraf bij nummers als ‘Oh Well’ (Fleetwood Mac) en ‘Whole Lotta Love’ (Led Zeppelin). Bij dit laatste nummer, compleet met echo, zou Jan zelfs Robert Plant van het podium geblazen hebben. Overigens was het geluid van Fair Sound gewoon goed. Jan is een rasartiest en een entertainer. Hij dirigeert het publiek als Bernard Haitink in z’n beste dagen. Jan: “Als ik het publiek kan amuseren, dan geeft me dat veel voldoening.” Het publiek zong alle nummers massaal mee. Niemand zat meer en dat bij een zitconcert. Bij ‘You’re In My Heart’ kon Jan rustig toekijken hoe het publiek het refrein verzorgde. Nelly, Liesbeth en Jolanda zorgden voor een prachtige uitvoering van ‘Í’ve Got My Mind Set On You’ en werden daarbij begeleid door Larry Koning (tegenwoordig in de TTTCB), die als gast een paar nummers meespeelde. Het was feest in PX. De ‘kerremus’ werd nog eens dunnetjes over gedaan. Er werd volop gedanst voor het podium. Eerst alleen door de vele Westfriezen en Friezen en later ook door de Volendammers. In de afgelopen 14 jaar heb ik wel gemerkt dat Volendammers pas de vloer opgaan als er de nodige alcoholische versnaperingen naar binnen zijn gegleden.

 

Wat ben ik toch een bevoorrecht mens dat ik in het muzikale Volendam mag wonen. Bij de toegift ‘Sailing’ (Rod Stewart) werd het licht gedimd, gingen de armen omhoog, werden er hier en daar traantjes weggepinkt en werd er zelfs iemand in het publiek spontaan ten huwelijk gevraagd door z’n partner. Het was een magische avond en vaak had ik kippenvel over m’n hele lijf. Pas om 00:30 uur kwam er een einde aan ruim 3 uur muziek. De bandleden lieten zien dat leeftijd helemaal geen rol hoeft te spelen. Zo erg is ouder worden ook niet, het ligt er namelijk aan hoe je oud wordt. Als je ouder wordt gebeuren er drie dingen. De eerste is dat je geheugen je in de steek laat en de andere twee… ben ik even vergeten.